वेंगुर्लेतील गो पालक, गो प्रेमीं यांच्या तर्फे तहसीलदार यांना दिले निवेदन..
वेंगुर्ला प्रतिनिधी
“गो” मातेला राष्ट्रमाता म्हणुन मान्यता मिळावी तसेच गो मातेचे संरक्षण, संवर्धन व्हावे या पवित्र हेतुने गो सन्मान आव्हान अभियानांतर्गत वेंगुर्ले तालुक्यातील गो पालक, गो प्रेमींनी एकत्र येत शासनाला द्यावयाचे निवेदन आज सोमवार २७ एप्रिल रोजी तहसीलदार ओंकार ओतारी यांना सादर केले. तसेच आमच्या भावना शासनापर्यंत पोहचविण्याची विनंती केली.
यावेळी बाबुराव खवणेकर, गिरीश फाटक, प्रसन्ना देसाई, सुहास गवंडळकर, ॲड. सुषमा प्रभूखानोलकर, दिना आचार्य, गौरी मराठे, नितीन लिंगोजी, प्रज्वल कोयंडे, अभी वेंगुर्लेकर, कीर्तीमंगल भगत, विलास पालव, यशवंत कुडपकर, विद्या सावळ, सुनील खानोलकर, ॲड. प्रकाश बोवलेकर, शिवदत्त सावंत, सुनील वारंग, सागर राणे, श्यामसुंदर राय, दिलीप परब, सचिन होडावडेकर , सुनिल वारंग , शरद परब, ओजस परब, हर्षद आरोलकर, सोहम गरगटे, प्रशांत सावंत, देवदत्त गोखले, अवधूत मराठे, संतोष सावंत, प्रदीप सावंत, सागर राणे , बिपिन वरसकर, दिलीप करंगुटकर यांच्यासह गो प्रेमी उपस्थित होते.
यावेळी या अभियानाचा उद्देश सांगताना बाबुराव खवणेकर म्हणाले कि , भारतभूमी ही ऋषी, मुनी, संत, शंकराचार्य आणि धर्मसंस्कृतीची भूमी आहे. आपल्या वेद, उपनिषद, पुराणे, रामायण, महाभारत आणि भगवद्गीता यामध्ये गोमातेचे अत्यंत उच्च स्थान वर्णन केलेले आहे.
ऋग्वेदामध्ये गायीला “अघ्न्या” म्हटले आहे—म्हणजे जिला मारणे पाप आहे. अथर्ववेदात गाय ही समृद्धी, शांती आणि आरोग्याचे प्रतीक मानली आहे. मनुस्मृतीत गोसंरक्षण हे धर्मकर्तव्य मानले गेले आहे.
भगवान श्रीकृष्ण स्वतः “गोपाल”, “गोविंद” म्हणून ओळखले जातात. त्यांनी गोकुळात गाईंचे पालन केले, गोसेवा केली आणि संपूर्ण जीवनभर गोसंस्कृतीचा आदर्श दिला. श्रीकृष्णाच्या बाललीलांमध्ये गोमातेचे स्थान केवळ प्राणी म्हणून नाही, तर मातेसमान पूजनीय स्वरूपात आहे.
भगवान श्रीरामांच्या अयोध्येत गोसंरक्षण हे राजधर्माचा भाग होता. भगवान शिवांच्या परिवारात धर्माचे स्वरुप असणारे नंदी महाराज आहेत, तर माता पार्वती आणि सर्व देवतांच्या पूजेत पंचगव्याला अत्यंत पवित्र स्थान आहे. यज्ञ, हवन, संस्कार, पूजा, अभिषेक—या सर्व धार्मिक कार्यांमध्ये गोमातेपासून प्राप्त होणारे दूध, दही, तूप, गोमूत्र आणि गोमय यांचा वापर अनिवार्य मानला गेला आहे.
आपल्या संत परंपरेतही गोमातेचा गौरव मोठ्या प्रमाणावर आढळतो. संत तुकाराम महाराज, संत नामदेव महाराज, संत एकनाथ महाराज यांनी गोसेवा ही ईश्वरसेवा मानली आहे. छत्रपती शिवाजी महाराजांनीही गोब्राह्मण प्रतिपालक म्हणून गोसंरक्षणाला राजधर्माचे स्वरूप दिले.
गोमाता ही केवळ धार्मिक श्रद्धेचा विषय नाही; ती भारतीय अर्थव्यवस्था, शेती, आरोग्य आणि पर्यावरण यांचा आधारस्तंभ आहे. शेतकऱ्याचे जीवन, सेंद्रिय शेती, नैसर्गिक खत, औषधी उपयोग, दुग्धव्यवस्था—या सर्वांचा केंद्रबिंदू गोमाता आहे.
ज्या राष्ट्राने गायीला माता मानले, त्या राष्ट्रात आज गोहत्येसारख्या घटना घडतात, ही अत्यंत वेदनादायक बाब आहे. म्हणूनच भारतातील चारही पीठांचे शंकराचार्य, विविध संत, महंत, गोसेवक आणि सनातन धर्माचे रक्षक यांनी एकत्र येऊन “गोमाता राष्ट्रमाता” ही मागणी उभी केली आहे.
ज्या प्रकारे वाघ राष्ट्रीय प्राणी आणि मोर राष्ट्रीय पक्षी म्हणून घोषित आहेत, त्याचप्रमाणे भारताच्या संस्कृतीचे जिवंत प्रतीक असलेल्या गोमातेला “राष्ट्रमाता” म्हणून घोषित करणे ही काळाची गरज आहे.
यासाठी 27 एप्रिल 2026 रोजी भारतातील 5000 तहसील कार्यालयांवर स्वाक्षरी मोहीम आणि निवेदन सादर केले जाणार आहे.
ही केवळ एक मोहीम नाही—ही आपल्या संस्कृतीच्या पुनर्जागरणाची सुरुवात आहे.
हे निवेदन पंतप्रधान, राष्ट्रपती, राज्यपाल, मुख्यमंत्री यांना पाठविण्यात आले आहे असेही श्री. खवणेकर यांनी सांगितले.